استایل کلی
پیراهنهای آستینبلند با فرم خوشدوخت و رنگهای مینیمال، در سبک اسمارتکژوال طراحی شدهاند.
جنس پارچه
از نخ پنبهای با بافت لطیف و سطح صاف استفاده شده که تنفسپذیر و خنک برای تابستان است.
یقه کلاسیک
یقه کلاسیک با فرم دقیق، مناسب استفاده با کت تابستانی یا بهصورت باز برای استایل آزاد.
فرم دوخت Slim-Fit
برش Slim-Fit کنترلشده که بدون ایجاد فشار، انحنای طبیعی بدن رو برجسته میکنه.
سرآستینهای تاخور حرفهای
سرآستینها طوری طراحی شدهاند که هم بهصورت رسمی و هم تاخورده، خوشفرم باقی میمانند.
کیفیت دوخت بالا
خطوط دوخت تمیز، منظم و دوبل در نواحی پرفشار، نشاندهندهی دقت در تولید و دوام بالا هستند.
دکمههای هماهنگ با رنگ پیراهن
دکمهها همرنگ با پارچه انتخاب شدهاند تا تمرکز روی فرم کلی حفظ بشه.
نشان گلدوزیشدهی ظریف
لوگوی دوختهشدهی مینیمال در سمت چپ سینه، بهجای تاکید برند، نشانهی سلیقهست.
وزن مناسب برای تابستان
پارچه دارای وزن سبک و ساختار منسجم هست که برای هوای گرم طراحی شده.
حس راحتی روی پوست
بافت نرم و لطیف پارچه مانع از سایش یا تحریک پوست در استفادههای طولانی میشه.
تنوع ستپذیری بالا
با شلوار کتان، پارچهای یا جین تیره، بهراحتی قابل ستشدن برای موقعیتهای نیمهرسمی.
ضدچروک متناسب
ساختار پارچه در برابر چروک شدن مقاومه، مخصوصاً در شرایط نشستن طولانیمدت یا سفر شهری.
مناسبت استفاده
ایدهآل برای قرارهای کاری، کافههای حرفهای، جلسات غیررسمی یا استایل اداری تابستونی.
نفسپذیری بالا
بافت باز پارچه به جریان هوا کمک میکنه و از تعریق بیش از حد جلوگیری میکنه.
نگهداری آسان
قابل شستوشو در ماشین لباسشویی بدون کاهش کیفیت ظاهری یا تغییر فرم.
حالت ایستایی هوشمندانه
پیراهن در حالت باز یا بسته، چه روی تیشرت پوشیده بشه و چه تکی، همچنان فرمش رو حفظ میکنه.
«قهوهی صبح، پیراهن کلاسیک و قراری که شاید مسیر زندگی رو عوض کنه.»
ساعت هنوز هشت نشده.
نور از پنجره کشیده میاد تو، به لبههای میز میخوره، به دسته ساعتت، به فنجون قهوهای که نصفه مونده.
جلوی آینه وایسادی. دستت میره سمت همون پیراهنی که همیشه برای لحظههای مهم نگهش داشتی. نه به خاطر برندش، نه بهخاطر رنگش.
بهخاطر حسی که بهت میده.
لباس رو که میپوشی، یقه رو تنظیم میکنی، دکمهی بالا رو باز میذاری.
نه زیادی رسمی. نه بیخیال.
دقیقاً همونی که باید باشه.
تو این سن، آدم دیگه دنبال تأثیر گذاشتن الکی نیست. دنبال توازن میگرده.
بین گفتن و سکوت.
بین راحتی و وقار.
بین یه روز معمولی و لحظهای که ممکنه «اتفاق» توش بیفته.
شاید امروز قراره با کسی مذاکره کنی. شاید بری سر یه قرار قدیمی که قراره تازه بشه.
یا شاید فقط بخوای برای خودت، شستهرفته و درست ظاهر بشی.
فرقی نداره.
این پیراهن — همون که یهجور عجیبی همیشه خوب وایمیسته
همون که وقتی آستیناشو یه تا میزنی، یه جور بیحرفی نشون میده که "من بلدم کی چی بپوشم"...
دقیقاً برای همین روزهاست.
نه دنبال جلب توجهه، نه ادای آدم حسابیها رو درمیاره.
فقط از جنس مردیه که بلده بین تیپزدن و تیپداشتن فرق بذاره.
کسی که نیازی به اثبات خودش نداره...
بعضی لباسها تبلیغ نمیخوان
فقط باید توی لحظهی درست، روی تن آدم درست قرار بگیرن
همین
